Nowa kalkulacja

Dla: Administrator, Technolog / kalkulant, Handlowiec

Kalkulacje → Nowa kalkulacja (albo przycisk + Nowa kalkulacja nad listą) otwiera kreator wyceny. Wybierasz klienta, szablon produktu, wpisujesz parametry i nakłady — Prynt liczy arkusze, płyty, czasy i cenę dla każdego nakładu osobno.

Nad kreatorem jest notka o wersji beta kalkulatora: przed wysłaniem oferty sprawdź wycenę, a uwagi zgłoś przez Zgłoś pomysł (Kalkulacje — wersja beta).

Kto ma dostęp

Kreator widzą role z uprawnieniem do tworzenia kalkulacji: Administrator, Technolog / kalkulant i Handlowiec. Autorem wyceny jest zawsze osoba zalogowana — handlowiec przypisany do klienta jest pokazany obok, ale tylko do odczytu.

Krok 1 — Klient

Wybierz klienta otwiera tabelę klientów z wyszukiwaniem po nazwie. Po wybraniu widzisz nazwę klienta, jego handlowca i siebie jako autora wyceny. Bez klienta Dalej nie przechodzi dalej — pod przyciskiem pojawia się komunikat „Wybierz klienta”.
Nazwa kalkulacji — tytuł oferty, który potem widzisz na liście, np. „Ulotki A5 4+4”. Pole jest wymagane.
Waluta — domyślnie waluta klienta, a gdy jej nie ma — waluta domyślna drukarni. Dopóki pole jest podstawione automatycznie (niebieskie tło i plakietka podstawiona), zmiana klienta zmienia też walutę; po Twoim własnym wyborze waluta zostaje taka, jak ją ustawiłeś.
Oferta ważna do — domyślnie 30 dni od dziś; datę możesz zmienić.
Marża [%] — wpisz własną albo wybierz z listy Gotowe marże (marże z reguł marżowych, np. „Standard — 15 %”). Puste pole — wycena liczy się marżą domyślną z konfiguracji; jej wartość podpowiada opis pod polem, a Marża domyślna z konfiguracji na końcu listy czyści pole.

Od tego kroku działa Zapisz szkic (Ctrl+S): Prynt tworzy kalkulację bez technologii — z nakładami z kroku Nakłady jako wariantami i ich etykietami — i otwiera jej podgląd. Przydaje się, gdy klient dzwoni w trakcie i musisz zapisać, co już wiesz. Gdy w kroku Nakłady brakuje poprawnego nakładu, kreator przechodzi na ten krok i podświetla brak — wycena nie zapisze się bez co najmniej jednego nakładu większego od zera. Jeśli któregoś nakładu albo etykiety nie uda się zapisać, zamiast potwierdzenia zobaczysz ostrzeżenie — sprawdź wtedy warianty w podglądzie.

Krok 2 — Szablon

Kafelki pogrupowane po kategorii produktu (np. Ulotka, Książka); Pusty szablon jest na końcu. Szablon ustawia elementy (np. ARKUSZ, OKŁADKA), ich operacje i pytania kroku 3.

Kafelek, którego nie obsłuży Twój park maszyn, jest wyłączony i podaje powód, np. „Niedostępny: brak aktywnej naświetlarki CTP”. Uzupełnij maszyny w konfiguracji albo wybierz inny szablon — generowanie z takiego szablonu i tak by się nie udało.

Bez wybranego szablonu Dalej, Generuj i Ctrl+Enter zatrzymują się na kroku Szablon z komunikatem „Wybierz szablon” nad kafelkami. Gdy wybrany wcześniej szablon przestał być dostępny, komunikat podaje powód, np. „Szablon niedostępny: brak aktywnej krajarki”.

Krok 3 — Parametry

Po lewej pytania szablonu, po prawej podgląd impozycji.

Kolory pól

Kolor pola	Co znaczy
Niebieskie	Wartość wpisana z szablonu — obok etykiety jest plakietka domyślne z szablonu. Po Twojej pierwszej zmianie pole wygląda jak zwykłe.
Zwykłe (bez tła)	Wartość wpisana przez Ciebie.
Bursztynowe	Pole wymagane i puste. Krok nie przepuszcza dalej, dopóki go nie wypełnisz.

Pytanie bez gwiazdki możesz zostawić puste. Puste pytanie liczbowe, np. Iloma użytkami sztancowanie w pudełku, torbie albo kalendarzu, Prynt policzy sam — tyle użytków, ile wychodzi z układu na arkuszu. Ułamek w polu na liczbę całkowitą zatrzymuje krok z komunikatem Podaj liczbę całkowitą przy polu.

Pytania, które nie mają sensu przy obecnych odpowiedziach, są ukryte (np. pakowanie w folię termokurczliwą pojawia się dopiero od większych nakładów). Wpisana wcześniej odpowiedź nie przepada — wraca, gdy pytanie znów się pokaże.

Odpowiedź, której Twój park maszyn nie wydrukuje i nie wyceni, jest na liście wyszarzona z dopiskiem niedostępny, a pod polem widzisz powód. Najczęściej to Technika druku: Cyfrowy — gdy nie masz aktywnej maszyny cyfrowej albo maszyna cyfrowa nie ma normatywu druku lub stawki, np. „Cyfrowy niedostępny: maszyna „Xerox” nie ma normatywu tej operacji; maszyna „Xerox” nie ma stawki.” Bez tych danych druk wyszedłby za 0 zł. Opcja wróci, gdy uzupełnisz normatyw i stawkę w Konfiguracja → Kalkulator i cennik.

Papier

Wybierz papier z magazynu — lista z nazwą, gramaturą, formatem, stanem w arkuszach i ceną. Prynt sam dociąga z kartoteki gramaturę, format zakupowy i cenę, więc nic nie przepisujesz.
Przełącznik spoza magazynu zamienia wybór na pola wpisywane ręcznie: nazwa, gramatura, cena (za kilogram albo za arkusz) i format arkusza zakupowego. Błąd w którymś z tych pól (np. pusta gramatura) jest pokazany przy tym polu.
Jeśli nie masz dostępu do magazynu papierów (np. jako Handlowiec), kreator od razu pokazuje pola papieru spoza magazynu z informacją, że opisujesz papier ręcznie — technolog może go później podmienić na papier z kartoteki.

Arkusz drukowy idzie za papierem

Szablon mówi, na jakim arkuszu się drukuje, dla swojego formatu zakupowego — np. torba na całym arkuszu B1, ulotka na B2 ciętym z B1 na pół. Gdy wybierzesz papier w innym formacie, Prynt dobiera arkusz drukowy, który naprawdę da się wyciąć z tego papieru:

arkusz z szablonu zostaje, jeśli mieści się na papierze tyle razy co na formacie szablonu (np. B2 z papieru 72 × 102 — z cięciem przed drukiem);
w pozostałych przypadkach Prynt porównuje arkusze, które da się wyciąć z papieru: format z formatów arkuszy cięty z formatu papieru tak jak w szablonie (np. A2+ z A1+), papier pocięty na równe części (najwyżej tyle, ile przewiduje szablon) albo cały oraz arkusz z szablonu przycinany z papieru tyle razy, ile się zmieści — i bierze ten, z którego jeden arkusz zakupowy daje najwięcej użytków. Użytki liczy w marginesach maszyny (chwyt 10 mm, boki i tył 3 mm);
przy remisie wygrywa mniej arkuszy drukowych z jednego zakupowego, czyli większy arkusz i mniej przelotów, a przy tej samej liczbie — format z formatów arkuszy przed kawałkiem z cięcia;
dobrany arkusz mieści użytek i nie jest większy od arkusza z szablonu, a w elemencie ze stronami (środek, blok) mieści całą legę: lega 8-stronicowa drukowana F/F potrzebuje 4 użytków, jednostronnie albo F/O — 8;
gdy żaden arkusz się do tego nie nadaje, zostaje arkusz z szablonu przycinany z papieru (jeśli mieści użytek), a w ostateczności cały arkusz papieru.

Arkusz, który Prynt dobiera sam, nigdy nie jest większy od arkusza z szablonu, bo szablon dobiera go pod swoją maszynę. Na przykład druk cyfrowy na papierze 500 × 1000 mm idzie na SRA3 przycinanym z papieru (trzy z arkusza), a nie na kawałku 250 × 500 mm, którego maszyna cyfrowa nie przyjmie. Cięcie przed drukiem Prynt dodaje według arkusza, na którym druk naprawdę idzie — także przy druku cyfrowym.

Przykłady: torba na papierze spoza magazynu 500 × 1000 mm drukuje się na całym arkuszu 500 × 1000 mm — przy siatce 300 × 440 mm mieszczą się 3 użytki (a nie 4 jak na B1, który na takim papierze by się nie zmieścił). Ulotka na papierze 64 × 90 drukuje się na połowie arkusza, 640 × 450 mm, i z jednego arkusza zakupowego wychodzą dwa drukowe (2 × 8 użytków A5). Ta sama ulotka A5 na papierze 52 × 72 drukuje się na B2 przycinanym z papieru — 9 użytków z arkusza zakupowego zamiast 8 na dwóch połówkach 520 × 360 mm, i o połowę mniej przelotów. Druk cyfrowy na A1+ 63 × 88 idzie na SRA3 przycinanym z papieru dwa razy (po 4 użytki), a nie na ćwiartce 315 × 440 mm, na której w marginesach maszyny mieszczą się tylko 2 — tyle samo papieru, o połowę mniej arkuszy do druku. Oprawa klejona A4 z legą 8 stron na papierze A1 61 × 86 drukuje środek na A2+ 440 × 630 mm przycinanym z papieru (jeden z arkusza): na A2 430 × 610 mm zmieściłyby się tylko 2 użytki, czyli pół legi. Zmiana wymiarów papieru od razu zmienia w podglądzie arkusz drukowy, użytki, arkusze i kilogramy.

Format arkusza zakupowego Prynt rozpoznaje po wymiarach papieru, więc wystarczy wpisać szerokość i wysokość. Jeśli chcesz drukować na innym arkuszu (np. na całym arkuszu 72 × 102 na maszynie, która go przyjmie), zmienisz go po Generuj w edytorze technologii.

Format użytku

Pytanie o format ma przyciski A6 · A5 · A4 · DL · B5 oraz pola szerokości i wysokości w milimetrach — preset wpisuje wymiary, które dalej możesz poprawić.

Podgląd impozycji

Podgląd ma dwa rysunki, każdy we własnej skali, z wymiarami przy krawędziach:

Arkusz zakupowy → arkusze drukowe pokazuje papier, który kupujesz, i ile arkuszy drukowych Prynt z niego wycina: linie cięcia, ścinki na szaro i jeden arkusz podświetlony — ten, który widzisz na drugim rysunku, ułożony tak samo jak tam (np. papier 64 × 90 stoi pionowo, a arkusze 640 × 450 mm leżą na nim poziomo). Plakietka mówi, ile arkuszy drukowych wychodzi z jednego zakupowego, np. ÷70, a podpis — w jakim układzie (kolumny × rzędy tak, jak na rysunku) i ile procent papieru idzie w ścinki. Mocno wydłużony papier (dłuższy bok ponad 1,6 raza dłuższy od krótszego, np. 5000 × 10 000 mm) leży zawsze dłuższym bokiem poziomo — wtedy podświetlony arkusz bywa na drugim rysunku obrócony i podpis to mówi. Gdy arkusz drukowy to cały papier, zamiast rysunku jest zdanie „Arkusz drukowy to cały arkusz zakupowy — bez cięcia przed drukiem.”, a gdy arkuszy jest tak dużo, że linii nie da się narysować, podpis dopisuje „siatka za gęsta, żeby ją narysować”, a podświetlony arkusz jest powiększony, żeby było go widać. Jeśli kalkulacja liczy inną liczbę arkuszy z jednego zakupowego, niż wychodzi z rysunku (liczba wpisana w edytorze albo podział z formatów arkuszy), plakietka pokazuje obie, np. ÷4 · kalkulacja liczy ÷2.
Arkusz drukowy → użytki pokazuje arkusz, który idzie do maszyny: użytki ze spadem, format netto linią przerywaną, chwytak (zawsze z lewej strony rysunku — krawędź, którą maszyna podaje arkusz) i marginesy maszyny zakreskowane, a niewykorzystane pole na szaro. Plakietka podaje użytki jako kolumny × rzędy, np. 4 × 2 = 8, a podpis — wymiary użytku i czy leży obrócony. Rysunek zawsze kładzie arkusz chwytakiem z lewej, więc gdy maszyna podaje arkusz drugim bokiem, wymiary przy krawędziach są zamienione względem zapisu formatu — np. A2+ 440 × 630 mm ma nad rysunkiem 630 mm, a podpis dopisuje „Na rysunku arkusz leży chwytakiem z lewej — poziomo jest 630 mm od chwytaka do tyłu”.

Kolumny i rzędy liczysz zawsze tak, jak widać je na rysunku: kolumny poziomo — od chwytaka do tyłu arkusza, rzędy pionowo — wzdłuż chwytaka. Na przykład 4 × 2 = 8 przy ulotce A5 na arkuszu 640 × 450 mm to cztery użytki obok siebie od chwytaka i dwa rzędy. Tak samo czytasz wiersz Użytki, pola Kolumny i Rzędy w edytorze technologii i układ arkuszy w podpisie pierwszego rysunku (np. „(10 × 7)” — 10 obok siebie, 7 pod sobą).

Pod rysunkami są przyciski legendy z wymiarami w nazwie: Papier, Arkusz drukowy, Użytek ze spadem, Format netto, Chwytak i marginesy i Niewykorzystane — część arkusza drukowego, której nie zajmują użytki, np. „Niewykorzystane · 20 %”. Po najechaniu kursorem albo dotknięciu każdy tłumaczy, co jest czym, np. jakie paski arkusza drukowego zostają obok użytków i jakie ścinki zostają z papieru (na pierwszym rysunku tym samym szarym). Okładka bez policzonego grzbietu (papier środka bez grubości) ma w podpisie „grzbiet nieznany”. Szablon z kilkoma elementami (np. oprawa klejona) ma zakładki ŚRODEK i OKŁADKA z liczbą użytków — każdy element ma własne rysunki i liczby.

Dlaczego większy papier nie daje więcej użytków

Użytki liczy się na arkuszu drukowym, nie na papierze. Arkusz drukowy z szablonu jest dobrany pod maszynę i większego ona nie przyjmie — torba z szablonu drukuje się na B1 700 × 1000 mm, więc na papierze 1000 × 1400 mm albo 5000 × 10 000 mm nadal ma 2 użytki na arkuszu. Większy papier daje za to więcej arkuszy drukowych z jednego zakupowego (plakietka „÷70”) i mniej arkuszy do kupienia. Zdanie pod rysunkami mówi, skąd jest arkusz drukowy w Twojej wycenie — np. że to arkusz z szablonu, format ze słownika cięty z papieru, papier pocięty na równe części albo cały arkusz papieru — a wiersz Wykorzystanie papieru pokazuje, ile kupowanego papieru zajmują użytki.

Gdy papier jest w obu wymiarach większy od największego formatu w formatach arkuszy, Prynt ostrzega w Uwagach do technologii — sprawdź, czy wpisałeś milimetry, a nie centymetry. Jeśli taki papier naprawdę kupujesz, dodaj go w formatach arkuszy i uwaga zniknie. Wymiar arkusza i użytku nie może przekroczyć 999 999,99 mm.

Pod legendą są liczby:

Pozycja	Co pokazuje
Arkusz zakupowy	Format i wymiary papieru, który kupujesz, np. „B1 · 700 × 1000 mm”, a papier spoza słownika formatów — same wymiary, np. „500 × 1000 mm”.
Arkusz drukowy	Arkusz, na którym się drukuje, i skąd jest: „B2 · 500 × 700 mm (÷2 z zakupowego)”, „cały arkusz zakupowy”, „przycięty z zakupowego” albo „nie mieści się na zakupowym” (arkusz drukowy jest większy od papieru).
Użytek ze spadem	Wymiary użytku tak, jak leży na arkuszu: rozłożony (np. siatka torby, okładka ze grzbietem) i ze spadem z każdej strony.
Wykorzystanie arkusza drukowego	Jaką część arkusza drukowego zajmują użytki (bez spadu), np. „71 %”. Zmiana formatu, która nie zmienia liczby użytków, i tak jest tu widoczna.
Wykorzystanie papieru	Jaką część kupowanego papieru zajmują użytki — przy papierze większym od arkusza drukowego widać tu ścinki z cięcia.
Użytki	Kolumny × rzędy = liczba użytków na arkuszu — kolumny poziomo (od chwytaka), rzędy pionowo, jak na rysunku.
Formy	Liczba form drukowych.
Płyty	Liczba płyt i schemat: jednostronny, F/F (osobne formy) albo F/O (obrót arkusza).
Arkusze druku (netto)	Arkusze potrzebne na nakład, bez naddatku na makulaturę.
Arkusze zakupowe (netto)	Ile arkuszy w formacie zakupowym trzeba kupić na arkusze netto.
Papier (netto)	Masa papieru w kilogramach dla arkuszy netto.

Pod liczbami są Uwagi do technologii, np. „Arkusz drukowy 700 × 1000 mm nie mieści się na arkuszu zakupowym 500 × 1000 mm” albo „Użytek 866 × 616 mm (ze spadem) nie mieści się na arkuszu drukowym 610 × 860 mm” — wtedy zmień papier, format użytku albo popraw arkusz w edytorze po Generuj. Uwaga „Lega 8-stronicowa nie mieści się na arkuszu drukowym …” znaczy, że na arkuszu mieści się mniej użytków, niż potrzebuje jedna lega — formy, arkusze, przeloty i płyty wyszłyby zaniżone; wybierz większy arkusz drukowy albo mniejszą legę. Odwrotna uwaga „Lega 4-stronicowa zajmuje tylko część arkusza drukowego …” znaczy, że arkusz zmieściłby więcej stron na formę, niż wpisano w Lega (stron na składce) — formy, płyty i arkusze wyszłyby zawyżone (16 stron A4 na A2+: 4 formy zamiast 2). Zostaw wtedy pole Lega (stron na składce) puste (podpowiada to opis pod polem): Prynt sam weźmie tyle stron, ile mieści arkusz. W szablonie Oprawa zeszytowa pole Lega (stron na składce) jest domyślnie puste. Gdy użytek mieści się na arkuszu, ale nie w polu zadruku maszyny, uwaga podaje też marginesy maszyny, np. „… po odjęciu marginesów maszyny (chwytak 10 mm, boczny 3 mm, tylny 3 mm)”.

Podgląd liczy się w Twojej przeglądarce po każdej zmianie pola i nie pokazuje pieniędzy — ceny i czasy policzy Prynt po kliknięciu Generuj. Podgląd nie zna reguł makulatury drukarni, więc arkusze i papier są netto: naddatek na makulaturę Prynt dolicza po Generuj. Liczby mogą się nieznacznie różnić od ostatecznych, bo podgląd liczy marginesy maszyny wartościami domyślnymi (chwyt 10 mm, boki i tył 3 mm) — prawdziwą maszynę do druku dobiera Prynt po Generuj.

Dopóki brakuje wymaganych odpowiedzi, w miejscu rysunków jest informacja, co uzupełnić, np. „Brak odpowiedzi na wymagane pytanie ‚Papier’” albo „Uzupełnij parametry elementu ‚TORBA’”. Gdy wymiar jest za duży, informacja mówi, które pole poprawić, np. „‚Papier’: wymiar arkusza zakupowego przekracza 999 999,99 mm — popraw pole.”

Krok 4 — Nakłady

Każdy nakład to osobny wariant kalkulacji. Pierwszy jest wariantem oferty (tym, który widać na liście i który jest domyślny przy zamówieniu) i nie ma przycisku usuwania — minimum to jeden nakład. Zalecamy trzy: klient porównuje ceny i częściej zamawia większy nakład.

Dodaj nakład proponuje dwukrotność ostatniego (1000 → 2000 → 4000); liczbę możesz zmienić.
Etykieta jest opcjonalna, np. „promocja” — także dla pierwszego nakładu; bez niej wariant jest opisany samym nakładem (np. „2 000”). Etykieta może mieć do 100 znaków.

Co się dzieje po „Generuj”

Generuj (albo Ctrl+Enter) robi po kolei:

zakłada kalkulację z nazwą, klientem, walutą, marżą, datą ważności i wybranym szablonem oraz pierwszy wariant z pierwszym nakładem i jego etykietą,
dokłada pozostałe nakłady jako warianty,
na każdym wariancie osobno rozwija szablon na elementy i operacje, dobiera maszyny do jego nakładu i liczy technologię oraz cenę.

Maszyny dobierają się do nakładu: gdy normatyw maszyny nie obejmuje większego nakładu (np. introligatornia ma limit sztuk), Prynt wybiera maszynę zapasową z szablonu, np. kooperanta. Dlatego warianty jednej kalkulacji mogą mieć różne maszyny.

Na koniec dostajesz komunikat (z liczbą ostrzeżeń, jeśli są) i otwiera się podgląd kalkulacji. Gdy brakuje konfiguracji — na przykład normatywu albo stawki maszyny — kalkulacja jest policzona, ale z ostrzeżeniami: taka operacja ma czas 0 i nie podnosi ceny, więc przejrzyj ostrzeżenia przed wysłaniem oferty. Komunikat „nie udało się policzyć wszystkich nakładów” zobaczysz tylko wtedy, gdy zapis przerwał błąd — kalkulacja zostaje wtedy Szkicem z tym, co zdążyło się zapisać.

Skróty klawiszowe

Skrót	Działanie
`Alt` + `1` … `4`	Przejście do kroku kreatora — do kroków już odwiedzonych, jak klik w pasku.
`Ctrl` + `Enter`	Generuj z każdego kroku; gdy czegoś brakuje — przejście na krok z brakiem.
`Ctrl` + `S`	Zapisz szkic (gdy masz już klienta i nazwę).

Opuszczenie kreatora z niezapisaną wyceną pyta o potwierdzenie.

Na telefonie

Pasek kroków pokazuje numery 1–4 i podpis, np. Krok 3 z 4 · Parametry. Każdy kolejny krok otwiera się od góry, a gdy Generuj albo Zapisz szkic trafi na brak w innym kroku, kreator przenosi Cię na ten krok i pokazuje brakujące pole.
Wstecz, Dalej i na końcu Generuj są przyklejone do dołu ekranu. Zapisz szkic jest pod treścią kroku.
Kafelki szablonów, pola parametrów i karty kroku 1 układają się jedna pod drugą. Podgląd impozycji jest pod pytaniami szablonu — przewiń w dół, żeby zobaczyć rysunki i liczby. Rysunki stoją jeden pod drugim i dopasowują się do szerokości ekranu, a przyciski legendy pod nimi otwierają opis dotknięciem.
Lista papierów z magazynu otwiera się pod przyciskiem Wybierz papier z magazynu i mieści się na ekranie; przełącznik spoza magazynu możesz stuknąć razem z podpisem.
W kroku Nakłady każdy wariant to osobna ramka: nakład w jednym wierszu, pod nim etykieta z przyciskiem usuwania. Błędny nakład (np. pusty) albo za długa etykieta ma komunikat pod swoją ramką.

Ograniczenia tego wydania

Pakiet startowy ma dziewięć szablonów systemowych: ulotka, ulotka składana, oprawa zeszytowa, oprawa klejona, pudełko z wykrojnikiem, bloczek, torba, kalendarz trójdzielny i pusty szablon; kolejne produkty dochodzą w następnych wydaniach.
Kreator nie edytuje technologii — drzewo elementów i operacji, maszyny, czasy i cenę poprawisz po Generuj w edytorze technologii (Edytuj na podglądzie kalkulacji), a tekst oferty — na stronie Oferta.
Podgląd impozycji nie pokazuje cen ani czasów; pojawiają się po Generuj.